« خفقان » نيايشى است براي دلهاى خائف وترسناك ، آنها كه هميشه از خشيت خدا هراسناكنند وچون دورى از عذاب خدا را اميدوارند داراى آرامش واطمينان وثبات قدم مىباشند وپرهيزگارى سبب آرامش واطمينان دل مىشود . بعضي « ربط » را مجهول خوانده‌اند كه نتيجة چنين مىشود : « خداوند قلبهاى خائف از خود را سكون وآرامش مىبخشد وآنها را در درجهء خائفان قرار مىدهد . مفهوم كلام امام ( ع ) اين است كه خائفان از حق ، مواظب أمور نهى شده هستند وبه طاعت خدا مىپردازند . ارتباط اين كلام امام ( ع ) كه مفهوم ستايش دارد با جملهء ما قبل كه معناى نكوهش داشت اين است كه بيان بزرگوارى وفضيلت داشتن در زمينهء توبيخ به اين منظور است كه توبيخ شدگان ، راه صاحبان فضيلت را بروند وصفات آنها را داشته باشند واين رويّه بزرگترين روش وزيباترين نتيجه‌گيرى براي همگون ساختن مردم با أهل فضيلت است . گويا امام ( ع ) مىفرمايد : چگونه به سخن من توجّه كند آن كه به سخن خدا ورسول توجّه نكرده است ؟ خدا به خائفان خبر بدهد ، آنها كه أوامر خدا را رعايت مىكنند واز عذاب خدا مىترسند . چه ضررى دارد براي شما اگر به خائفان تشبّه پيدا كنيد وبه حق بازگرديد وهمانند پيكرى واحد به حق قيام كنيد . ( 3154 - 3145 ) فرموده است : ما زلت انتظر بكم عواقب الغدر واتوسّمكم بحلية المغترّين كلام امام ( ع ) اشاره به اين است كه عاقبت كار مخالفان را يا از بدان سبب كه پيامبر ( ص ) به آن حضرت اطلاع داده بود كه پس از بيعت حيله‌گرى وپيمان شكنى خواهند كرد ، ويا از أحوال آنها به فراست دريافته بود كه چنين خواهد شد ، پيش‌بينى مىكرد ، وبه همين حقيقت اشاره كرده است كه فرموده : شما را در زىّ فريب خوردگان مىبينم ، زيرا آن حضرت فهميده بود كه آنها أهل فريب وباطلند واين كه با كمترين شبهه باطل را مىپذيرند از صفاتشان پيدا بود ، واين